در مورد آرتروز زانو بیشتر بدانیم
آرتروز زانو یا استئوآرتریت زانو یکی از شایعترین بیماریهای مفصلی است که به علت فرسایش و تخریب غضروف مفصل زانو بهوجود میآید. غضروف بهطور طبیعی مثل بالشتک بین استخوانها عمل میکند و باعث حرکت نرم و بدون درد مفصل میشود. وقتی این غضروف ساییده میشود، استخوانها روی هم سائیده شده و درد، خشکی و محدودیت حرکتی ایجاد میشود.
علائم آرتروز زانو
- درد زانو (خصوصاً هنگام راه رفتن، بالا یا پایین رفتن از پلهها)
- خشکی مفصل (بیشتر صبحها یا بعد از نشستن طولانی)
- کاهش انعطافپذیری
- ورم یا احساس گرمی در اطراف زانو
- صدا دادن (تقتق یا ساییدگی) هنگام حرکت
- تغییر شکل پا (مثلاً پرانتزی یا ضربدری شدن در موارد پیشرفته)
علتها و عوامل خطر
- افزایش سن (شایعترین علت)
- چاقی (فشار بیشتر روی مفصل)
- آسیبهای قدیمی زانو (مثلاً ضربه یا شکستگی)
- استفاده مفرط یا شغلهای سنگین
- وراثت و ساختار استخوانی
- بیماریهای زمینهای مثل روماتیسم مفصلی یا نقرس
درمان آرتروز زانو
- هیچ درمان قطعی برای بازگرداندن غضروف از بینرفته وجود ندارد، اما میتوان علائم را کنترل و پیشرفت بیماری را کند کرد:
درمانهای غیرجراحی:
- کاهش وزن (مهمترین اقدام در افراد دارای اضافه وزن)
- ورزشهای سبک و تقویتکننده عضلات ران (مثل شنا، دوچرخه ثابت، حرکات کششی ملایم)
- فیزیوتراپی (گرما، سرما، اولتراسوند، تحریک الکتریکی)
- مصرف داروهای ضدالتهاب و مسکن (ایبوپروفن، ناپروکسن و … با نظر پزشک)
- تزریق داخل مفصلی (کورتون یا هیالورونیک اسید)
- استفاده از عصا یا زانوبند
درمانهای جراحی (در مراحل پیشرفته):
- آرتروسکوپی (تمیز کردن داخل مفصل در موارد خفیف)
- استئوتومی (تغییر راستای استخوانها)
- تعویض مفصل زانو (پروتز) در موارد شدید
